PRACOWNIA FIZJOLOGII I PODSTAW BIOTECHNOLOGII ROŚLIN


Pracownia Fizjologii i Podstaw Biotechnologii Roślin
Adres: ul. Bernardyńska 6, 85-029 Bydgoszcz
tel.: (52) 374 95 21, (52) 374 95 29
e-mail: e-mail: magda@utp.edu.pl

Pracownicy Pracowni

dr inż. Magdalena Tomaszewska-Sowa - Kierownik Pracowni
tel.: (52) 374 9521, e-mail: magda@utp.edu.pl

 

Adiunkci:

dr Andrzej Gatz
tel.: (52) 374 9507, e-mail: andgatz@utp.edu.pl

dr inż. Anna Figas
tel.: (52) 374 9521, e-mail: figasanna@utp.edu.pl


Specialista inż - techniczny:

Anna Siatkowska
tel.: (52) 374 9529

Historia Pracowni

Katedra Fizjologii Roślin została utworzona w 1969 roku. Jej organizatorem i długoletnim kierownikiem (1969-1996) była prof. dr hab. Janina Rogozińska, jeden z pierwszych propagatorów kultur in vitro roślin w Polsce (1958). Od 1996 do 2008 roku funkcję kierownika pełniła prof. dr hab. Lucyna Drozdowska, która była inicjatorem i głównym koordynatorem prac związanych z utworzeniem kierunku Biotechnologia na Wydziale Rolniczym ATR w Bydgoszczy. Od 2008 r. funkcję kierownika katedry pełni dr hab. dr Norbert Keutgen, prof. nadzw. UTP. W grudniu 2009 roku, decyzją senatu Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego, jednostka przyjęła nazwę Katedra Fizjologii i Podstaw Biotechnologii Roślin. Z dniem 1 stycznia 2016 r. Katedra została przekształcona w Pracownię Fizjologii i Podstaw Biotechnologii Roślin, stając się jednocześnie jednostką strukturalną Katedry Genetyki, Fizjologii i Biotechnologii Roślin. Funkcje Kierownika Pracowni pełni dr inż. Magdalena Tomaszewska - Sowa

 

Główne kierunki badań

  • Molekularna, hormonalna i środowiskowa regulacja wzrostu i rozwoju roślin.
  • Mikrorozmnażanie roślin zielarskich i energetycznych.
  • Fizjologiczne reakcje roślin na biotyczne i abiotyczne czynniki stresowe.
  • Określenie możliwości produkcji i wykorzystania bioaktywnych substancji roślinnych.
  • Wykorzystanie kultur tkankowych i komórkowych w biotechnologii roślin.
  • Intensyfikacja procesów regeneracji w kalusie poprzez modyfikację czynników egzogennych.
  • Zastosowanie kalusa jako modelu w badaniach związanych z procesami dyferencjacji na poziomie komórkowym, tkankowym i organów roślinnych.
  • Analiza zmian w aspekcie morfologiczno-histologicznym kalusa poddanego działaniu czynników abiotycznych.
  • Wykorzystanie kalusa jako układu do badań nad wpływem potencjalnych czynników stresowych u roślin pod kątem selekcji linii kalusów odpornych i pozyskania z nich regenerantów.